Blog
Ekonomia Społeczna - Patologie
LeszekSmyrski
LeszekSmyrski Jestem socjologiem. Przygotowu
2 obserwujących 91 notek 41070 odsłon
LeszekSmyrski, 19 czerwca 2017 r.

Socjolog wobec problemów społecznych

24 0 0 A A A

Kiedy studiujemy socjologię, poznajemy różne definicje, teorie, orientacje teoretyczne, szkoły i w końcu  paradygmaty, czyli fundamentalne założenia naukowe co do natury rzeczywistości, przyjmowane za oczywiste i nienegowalne. Dobry socjolog posługuje się też swobodnie statystyką, nie jest jednak tylko na nią skazany, wie bowiem że obok ilościowych metod badawczych istnieją też jakościowe. Te drugie stosuje się zwykle dla zjawisk bardzo słabo rozpoznanych, albo dla takich, co do których mamy wątpliwości co do rzetelności zebranych danych.

Ponieważ socjologia dotyczy ludzi żyjących w społeczeństwach, nie możemy nigdy powiedzieć czy wybrana przez nas metoda jest optymalna, ponieważ najczęściej moglibyśmy wskazać metodę równie dobrą, a może nawet lepszą do wyjaśniania danego problemu. Socjologia daje nam więc szerszy zakres środków, pozwala na triangulację badań, czyli zastosowanie dwóch lub więcej metod badawczych ( na przykład obserwacja razem z sondażem i analizą dokumentów), można również zastosować dwie teorie ( na przykład teorię konfliktu i teorię funkcjonalną).

Zastosowanie triangulacji pozwala nam uniknąć problemów, związanych z nadmiernie zawężonym podejściem, ograniczeniami i wadami poszczególnych metod. Triangulacja powinna dać wyniki obarczone mniejszym błędem i bardziej godne zaufania.

Początkujący badacz musi jednak dokonać wyboru, nie może bowiem zastosować wszystkich teorii i wszystkich metod. Do dyspozycji ma sześć podstawowych paradygmatów – funkcjonalizm, strukturalizm, teorię wymiany, interakcjonizm symboliczny, interpretatywizm oraz teorię konfliktu.

Funkcjonalizm ukazuje nam społeczeństwo, które jest systemem, składa się ze wzajemnie powiązanych części, każda z nich pełni określoną funkcję. Na początku XX wieku funkcjonalizm został zapoczątkowany przez naszego rodaka Bronisława Malinowskiego i Alfreda Radcliffe-Browna w ich badaniach antropologicznych. Później rozwijana przez Mertona i Parsonsa, najdoskonalszy ale też najbardziej abstrakcyjny wyraz znalazł w teorii systemów Niklasa Luhmanna, Uznanego za najwybitniejszego socjologa dotychczas żyjącego. Z powodu swojego poziomu zaawansowania część socjologów uważa jego dzieło za bezużyteczne, przynajmniej na poziomie praktycznym. Istnieją jednak interesujące rozwinięcia socjologiczne połączone z badaniami sztucznej inteligencji (AI), które pozwalają zastosować teorię systemów do długofalowej analizy zjawisk społecznych. Jednym z takich badań jest analiza kluczowych słów w podstawowych językach europejskich na podstawie badania najważniejszych dzieł, spisanych pomiędzy rokiem 1800 a 2000.

Strukturalizm to  podejście, którego głównym założeniem jest uznanie struktury społecznej za istotniejszy element analizy, niż działanie społeczne. Modyfikacja jednego elementu struktury wiąże się ze zmianą wszystkich elementów. Struktura należy do pewnej grupy struktur i wyjaśnia wszelkie obserwowalne fakty.Za twórcę strukturalizmu uznajemy Claude’a Levi -Strausa, jego kontynuatorami byli Edmund Lech czy Maurice Godelier.

Teoria wymiany powstała jako reakcja na funkcjonalizm, który koncentrował się na wpływie jakiegoś zjawiska na system. Nie jest jednolitą teorią, ale raczej zespołem teorii, opisuje świat społeczny jako układ wymiany dóbr materialnych i niematerialnych między jednostkami i grupami społecznymi. Przedstawiciele tego paradygmatu postrzegają każdą interakcję jako „coś za coś”- transakcję pomiędzy uczestnikami. Każde działanie ma przynieść korzyść, zabezpieczyć interes własny jednostki.

George Homans koncentruje się na dobrach materialnych, ale też niematerialnych, jak np. symbole aprobaty i prestiżu, stworzył twierdzenia o sukcesie, deprywacji i agresji. Peter Blau z kolei przedstawia prawo malejącej użyteczności krańcowej oraz mówi o atrakcyjności społecznej. Jego koncepcja różni się od poprzedniej możliwością sytuacji konfliktowych i zaburzeniem homeostazy.

Interakcjonizm symboliczny zakłada że kluczowym mechanizmem kształtowania się struktur społecznych jest ciągła wymiana i ewolucja znaczeń symboli. Odbywa się to w trakcie wszelkich procesów oddziaływań pomiędzy ludźmi. Twórcą koncepcji był George Herbert Mead, po dokonaniu syntezy teorii Wiliama Jamesa, Charlesa H. Cooleya i Johna Deweya. Społeczeństwo jest opisywane, jako skonstruowane wzory uporządkowanego działania, które utrzymują się i zmieniają dzięki interakcji symbolicznej między jednostkami i wewnątrz nich.

Interpretatywizm zakłada, że do zrozumienia reguł danego społeczeństwa czy kultury, konieczne jest wniknięcie w rzeczywistość społeczną  ludzi, którzy jej doświadczają na co dzień. Metodologicznie nie stosuje się uprzednio zapożyczonego czy przygotowanego modelu teoretycznego, ale zastosuje gęsty opis (thick description), czyli opis kultury w oczach jej uczestnika. Badanie odkrywa co jest ważne dla danej społeczności, bo to oni nadają symboliczne znaczenia artefaktom, tworzą normy i wartości. Prekursorami podejścia są m. in. Clifford Geertz, David Schneider, Victor Turner, Barbara Czerniawska.

Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

Może jestem szalony, że wziąłem taki temat, ale tak naprawdę to temat znalazł mnie.

Ostatnie notki

Najpopularniejsze notki

Ostatnie komentarze

  • Tak. Definicja własności, wspólnej własności i zasobów to podstawowe kwestie. Warto je...
  • Badanie sprawy nie ma związku z wyglądem zewnętrznym, zachowaniem czy poglądami osoby, która...
  • Zgadzam się z ostatnim zdaniem w zupełności.

Tagi

Tematy w dziale Społeczeństwo